Bezpłatnym narzędziem bez konta, które odczytuje oficjalne eksporty z sieci Twojego dziecka i zachowuje z nich tylko godziny. Porównuje dziecko z jego własnymi nawykami i sygnalizuje utrzymujące się odchylenia. Nigdy nie czyta wiadomości i nic nie opuszcza Twojego urządzenia.

Otwórz aplikację, zabezpiecz urządzenie frazą dostępu, a potem zaimportuj eksport z sieci pod imieniem dziecka. Aby poznać kartę bez importowania czegokolwiek, wybierz „Zobacz na fikcyjnych danych”.

Tak. Importuj tylko eksport uzyskany za zgodą dziecka, w ramach władzy rodzicielskiej. Najlepiej złożyć wniosek razem i powiedzieć dziecku, co odczytuje narzędzie: godziny, a nie jego rozmowy.

Z konta dziecka, w ustawieniach sieci („Pobierz swoje informacje”, „Eksportuj dane”…). Wybierz cały okres. Eksport przychodzi po kilku minutach lub kilku dniach. Dokładne kroki, sieć po sieci, są w aplikacji: „Jakie sieci i jak uzyskać eksport?”.

YouTube, Instagram, TikTok, Facebook, Snapchat, X, Pinterest, ChatGPT i Claude; WhatsApp tylko w zakresie dat konta; a w trybie rozmów Meta, Snapchat i Discord, z których odczytywane są tylko godziny.

Sprawdź, czy wgrywasz cały eksport w takiej postaci, w jakiej go otrzymałeś (plik zip), a nie pojedynczy plik. W przypadku Claude pierwszy otrzymany plik to tylko manifest: pobierz „conversations-000.zip” w ciągu 24 godzin. Jeśli to nie wystarczy, utwórz raport struktury proponowany pod plikami i wyślij go autorowi: opisuje on budowę plików, bez żadnych wartości.

Przed ostatnim tygodniem potrzeba co najmniej 14 dni historii. Zamów eksport za cały okres albo zrób nowy za kilka tygodni.

W normie, umiarkowane lub wyraźne: odchylenie z ostatnich 7 dni w porównaniu z nawykami dziecka. „Do obserwacji”: pojawia się sygnał. „Do zgłoszenia”: kilka sygnałów albo odchylenie, które się utrzymuje. To nigdy nie jest diagnoza; karta podpowiada, co robić i do kogo się zwrócić.

Zajrzyj do „Jakość danych” i „Co obejmuje eksport”: stary eksport, kilkudniowa luka lub sieci kończące się w różnych dniach często tłumaczą odchylenie. Zanotuj nietypowe okresy (wakacje, egzaminy) i wyłącz je z obliczeń.

Kilka sieci, w tym YouTube, nie podaje, jak długo coś było oglądane. Narzędzie liczy momenty aktywności i odczytuje ich godziny; nigdy nie oblicza godzin przed ekranem.

W menu rodzica „Drugi rodzic”: wybiera własną frazę dostępu, a potem otwiera te same karty. Dziennik pokazuje, kto i kiedy otwierał.

Karty zostają w przeglądarce, w której je zaimportowano: nic nie jest synchronizowane. W menu „Przenieś na inne urządzenie” tworzy zaszyfrowany plik; na drugim urządzeniu „Przywróć z innego urządzenia” otwiera go Twoją frazą.

Od czasu do czasu twórz plik przeniesienia i przechowuj go (chmura, e-mail do siebie). Jeśli przeglądarka zostanie wyczyszczona albo urządzenie wymienione, odzyskasz wszystko dzięki temu plikowi i swojej frazie.

Nikt nie może jej odzyskać, nawet autor: właśnie to chroni karty. Jeśli drugi rodzic ma swoją frazę, może otworzyć. W przeciwnym razie wyczyść urządzenie z poziomu menu i zaimportuj dane ponownie albo przywróć plik przeniesienia, którego frazę znasz.

Nie. Karty są obliczane i szyfrowane w Twojej przeglądarce. Tylko zamówienie książki przechodzi przez serwer strony, z podanym przez Ciebie adresem e-mail. Szczegóły znajdziesz na stronie Prywatność.

Wszystko znika po zamknięciu okna prywatnego. Użyj zwykłego okna albo przed zamknięciem utwórz plik przeniesienia.